طبق قانون مدنی ایران، حضانت فرزندان زیر ۷ سال با مادر است؛ یعنی مادر حق نگهداری و تربیت فرزند چهار ساله را دارد. این قاعده با هدف تأمین سلامت جسمی و روحی کودک و روابط عاطفی مادر و فرزند تعیین شده است.
حقوق پدر در حضانت
اگرچه حضانت با مادر است، اما پدر همچنان حق دارد نظارت، ملاقات و تربیت فرزند را داشته باشد و باید با رعایت حقوق مادر و منافع کودک، در امور مهم تصمیمگیری کند.
تغییر حضانت در شرایط خاص
در صورتی که مادر صلاحیت نگهداری از کودک را نداشته باشد یا خطر جانی و روحی برای کودک وجود داشته باشد، دادگاه میتواند حضانت را به پدر واگذار کند. این تصمیم با بررسی دقیق شرایط و منافع کودک اتخاذ میشود.
ملاقات و روابط فرزند با والد غایب
قانون اجازه میدهد والدینی که حضانت ندارند، حق ملاقات و ارتباط با کودک را داشته باشند. این ملاقاتها باید با رعایت مصلحت کودک و بدون ایجاد تنش بین والدین انجام شود.
نکته مهم
تمامی تصمیمات مربوط به حضانت و ملاقات باید در دادگاه خانواده و بر اساس مصلحت کودک گرفته شود و رعایت منافع کودک اولویت دارد.
اگر درباره حضانت فرزند چهار ساله خود سوال دارید یا اختلافی وجود دارد، حتماً با وکیل متخصص خانواده مشورت کنید تا حقوقتان بهدرستی پیگیری شود.
