در قانون ایران، اصل بر این است که زن بعد از طلاق حقی بر اموال شوهر ندارد و اموال مرد متعلق به خود اوست؛ مگر در مواردی که قانون یا توافق مشخصی وجود داشته باشد. به همین دلیل این تصور رایج که زن میتواند بعد از طلاق نصف اموال شوهر را بگیرد، بهصورت خودکار درست نیست.
زن فقط در این موارد میتواند نسبت به اموال شوهر ادعا داشته باشد:
- مهریه (چه عندالمطالبه باشد چه عندالاستطاعه)
- نفقه معوقه در صورت عدم پرداخت
- اجرتالمثل ایام زوجیت در شرایط قانونی
- شرط تنصیف اموال؛ فقط اگر در عقدنامه امضا شده باشد و طلاق به درخواست مرد باشد
- اموالی که ثابت شود مشترکاً خریداری شده یا به نام زن است
در مقابل، اگر هیچ شرطی در عقدنامه نباشد و مالی هم به نام زن ثبت نشده باشد، زن حق مطالبه اموال شخصی شوهر را ندارد؛ حتی در صورت خیانت مرد، مگر اینکه خیانت در قالب شرط ضمن عقد اثر حقوقی داشته باشد.
⚖️ چون بسیاری از حقوق مالی زنان وابسته به جزئیات عقدنامه و نحوه طلاق است، مشاوره با وکیل خانواده میتواند مانع از تضییع حق یا توقع اشتباه شود.
