بسیاری از افراد تصور میکنند فقط اسناد رسمی اعتبار دارند، در حالی که دستنوشته یا سند عادی هم در قانون ایران میتواند اعتبار قانونی داشته باشد؛ به شرط آنکه شرایط مشخصی را داشته باشد. دستنوشته زمانی قابل استناد است که نشاندهنده توافق یا تعهد بین طرفین باشد.
چه شرایطی باعث اعتبار دست نوشته میشود؟
برای اینکه یک دستنوشته به عنوان سند معتبر شناخته شود، باید:
- امضای طرف یا طرفین را داشته باشد
- متن آن واضح و بدون ابهام باشد
- موضوع تعهد یا توافق بهطور مشخص ذکر شده باشد
- جعل یا اکراه در تنظیم آن اثبات نشود
در این صورت، دادگاه میتواند دستنوشته را به عنوان دلیل بپذیرد.
تفاوت سند رسمی و دستنوشته چیست؟
سند رسمی در دفترخانه یا نزد مقام رسمی تنظیم میشود و اعتبار بالاتری دارد. اما دستنوشته یا سند عادی نیز در صورت انکار نشدن امضا، قابل استناد است. تفاوت اصلی این دو در میزان سهولت اثبات و قدرت اجرایی آنهاست.
اگر یکی از طرفین امضا را انکار کند چه میشود؟
در صورت انکار یا تردید، موضوع به کارشناسی خط و امضا ارجاع میشود. اگر کارشناسی صحت امضا را تأیید کند، دستنوشته همچنان معتبر خواهد بود.
⚖️ قبل از اتکا به دستنوشته در معاملات یا اختلافات، مشورت با وکیل متخصص میتواند از ریسکهای حقوقی و خسارتهای احتمالی جلوگیری کند
